Hee Guys,

Ik heb mijn thesis 9 jaar geleden gedaan over evolutionaire organismen. Wat hier beschreven word is de embodyment van een wereld waarin alles zo klein en beheersbaar (en daardoor zoooo enorm complex) is geworden dat je kan spreken van een globalisatie in het “systeem”. Maw, we functioneren in symbiose en kunnen niet meer zonder elkaars input en samenwerking maar de grootte van groepssamenstelling (de wereld als superorganisme) zorgt voor een omvattende complexiteit die we niet konden voorzien met alle huidige problematiek als gevolg… iets wat ik in mijn thesis al ooit beschreef.
Bij primaten is de grootste op zichzelf staande samenleving (zelfregulerende samenstelling van afzonderlijke identiteiten die meer bieden in geheel dan de som der delen) maximaal rond de 150 individuen (primaten). Kijk waar wij nu staan…! Letting go of control is een mooie uitdrukking maar in deze complexe samenstelling kun je dat wel zeggen omdat ieder individu kan uitstappen zonder dat het grote superorganisme zonder individu wel verder gaat. zal echter M.I. niks veranderen aan het geheel. De enige veranderingen die we kunnen aanbrengen is het gehele superorganisme, (de huidige wereld als 1 werkend geheel, als 1 symbitiotic organism) doen doordringen van een bepaald gedachtegoed om die verandering teweeg te brengen. Daar hebben we het ons juist zo complex gemaakt omdat dat dus niet mogelijk meer is in mijn optiek in deze samenstelling (evolutie is niet altijd de beste weg, wel de meest frictieloze voor dat moment). Die verandering is onderhevig aan factoren die wij in het grote geheel niet meer kunnen plaatsen (neem de crisis!). Het superorganisme reageert min of meer uit zichzelf, als individueel geachtegoed hebben we geen inbreng meer noch controle! Wij geven als individe enkel kleine impulsen die we in het grote geheel niet meer kunnen detecteren als zinde bestempelend of onderscheidend Zelfs de mensen die dat in onze ogen wel doen of deden blijken op middenlange termijn geen invloed te hebben op de “olietanker” die niet kan remmen in zee zonder dat een zandbank ineens “opdoemt”. Hoe word je dan die zandbank die het verschil maakt en richting bepaald of kan stagneren op bewuste manier???

Goed misschien veel te specifiek, Ik werd geprikkeld door de post die ik hier vond. Mogelijk zwaar uit de context getrokken! als jullie het nog niet eerder haddenb gezien of gelezen, hier enige literatuur die mij inspireerde; “de boom de kennis - isbn 90-254-6725-3″ verder deze gast francis heylighen die veel onderzoek doet/deed naar evolutie en techniek: http://pespmc1.vub.ac.be/HEYL.html
was wel 9 jaar geleden duss…. veel plezier. leuke site, leuk werk wat jullie doen. Sorry als ik teveel input geef zonder echt te weten wat jullie doen …. misschien geheel uit den context.
Simon